Huwelijksgemeenschap

In Nederland geldt de gemeenschap van goederen als uitgangspunt. Dat betekent dat de vermogens aan ieders zijde samenvloeien en een worden. Dit is een ijzeren hoofdregel met hier en daar een uitzondering in de jurisprudentie. Dit gaat veranderen per 2018.

Uw partner heeft iets gekocht of is een lening aangegaan. Hoe zit dat dan met de gemeenschap van goederen.

Er spelen drie begrippen:

Aansprakelijkheid

U bent ook tijdens het huwelijk in beginsel alleen aansprakelijk voor schulden die U zelf aangaat. Als U iets koopt bent U aansprakelijk voor de betaling van de koopprijs. Aansprakelijk het woord zegt het al wil zeggen dat U degene bent die kan worden aangesproken voor de nakoming. Een schuldeiser heeft niets te zoeken bij Uw Partner. U bent degene die voor die schuld moet worden aangesproken en die in rechte moet worden betrokken. Kosten van de dagelijkse huishouding vormen hier een uitzondering op. Daarvoor zijn beide partners aansprakelijk. Het is afhankelijk van de omstandigheden van het geval wat behoort tot de kosten van de huishouding.

Na een echtscheiding verandert dat want dan wordt de andere partner  aansprakelijk voor schulden waarvoor hij of zij tijdens het huwelijk niet aansprakelijk was.

Verhaal

Vervolgens is het wel zo dat de schuldeiser zich mag verhalen op alle goederen van de gemeenschap en daar vallen in principe alle goederen onder. Tot die gemeenschap behoort ook het inkomen van Uw partner. Een schuldeiser moet afblijven van privespullen van de andere partner zoals een erfenis die is verkregen onder een uitsluitingsclausule maar mag wel beslag leggen op het loon van de ander of in veel gevallen een uitkering terzake smartengeld. Schulden zijn vrijwel altijd verhaalbaar op de gemeenschap ook al zijn ze voor het huwelijk ontstaan. Schuldeisers kunnen zich dus verhalen op alle zaken van de gemeenschap. Kortom een schuldeiser klopt aan bij de aansprakelijk partij maar na binnenkomst verhaalt hij zich op de spullen van de gemeenschap.

Draagplicht

Tussen u en uw partner speelt uiteindelijk de vraag wie een schuld moet dragen. Uitgangspunt is dat iedere partner 50% van de schuld moet dragen.

Bij de echtscheiding

Na het huwelijk moet de gemeenschap worden verdeeld. voor de omvang is bij gebreke van overeenstemming de datum van de inschrijving van het echtscheidingsverzoek bepalend bepalend. Voor de waarde telt het moment van verdelen. Het uitgangspunt is dat ieder recht heeft op de helft van de gemeenschap maar dat is niet verplicht.

Een probleem is veelal de hypotheek. Zeker tegenwoordig wordt een huis gekocht op basis van twee inkomens en na een echtscheiding wil een bank niet zomaar afscheid nemen van een van die inkomens. De bank is dat ook niet verplicht. U bent samen de schuld aangegaan en U kunt er niet zomaar van af. Dit vergt dan ook vaak overleg met de bank en overredingskracht. Ga er wel voor want het alternatief is het oversluiten van de hypotheek met alle kosten van dien.

Ook moeten bij de echtelijke woning de fiscale aspecten goed in de gaten worden gehouden.

Het uitgangspunt bij de verdeling is dat alle goederen tot de gemeenschap behoren evenals de schulden. Uitzonderingen zijn doorgaans erfenissen en schenkingen en hoogst persoonlijke vorderingen zoals smartengeld en schadevergoedingen vanwege letsel en die toezien op inkomstenderving na het huwelijk.

Het doel van de verdeling is dat er een optelling komt van alle bezittingen en alle schulden. Het saldo hiervan moet gelijk worden verdeeld.

2017-05-28T11:42:44+00:00